Skip to main content

ओलीको पानीजहाज थिअरी डुब्नु अघि मेरो भन्नु

यो लेख पहिलोपोस्ट मा जेष्ठ ९ गते २०७३ (२२ मे २०१६ ) मा "ओलीको सपना" सिर्सकमा प्रकासित् थियो । Find it here: http://www.pahilopost.com/blgs/view/-10.html 

रबिन्द्र अधिकारी, बनेपा
दिनानुदिन उन्कै शब्दमा 'इन्भर्टेड बुद्धीजिबि'हरुको ठाडो खन्डन  उपहासका पात्र बनेका नेपालका बर्तमान प्रधानमन्त्री केपी शर्मा ओली दैनिक अखबारका हेड्लाइन देखी कार्टुन  मध्यप्रिस्ठका बिस्लेशणात्मक पानामा समेत् चौपट्टै सँग छाउन सफल भएका देखिन्छन  हुनत प्रधानमन्त्री भनेका चर्चित नै हुनुपर्छडेली पत्रीकामा नआए के प्रधानमन्त्रीम ओली को बिरोधि हैन, रचनात्मक आलोचना गर्ने मान्छे बरु बढी मित्रु हुँं । ओली एक ब्यक्ती जो सुप्रिम पावरमा छन उन्को आलोचना हो यो । ओली जो एक पार्टिका नेता हुन, उन्को आलोचना हैन ।

भर्खरै सार्वजनिक भईरहेका उन्का नबिनतम भनाइहरु प्रती प्रायले मज्जैसँग खिल्ली उडाएअरुले हो मा हो थपे अनी अरु धेरैले गमेर हासेताली बजाए  अर्का धारका ब्यक्तिहरु जस्ले ओलीका कुनै पनि बोली अपरिपक्व छैनन भन्न कहिलै छुटाएनन  जताततै निराशाका बादल मडारिइरहेको नेपालका आकाशमा ओलीको आशारुपी 'सौर्य'बोली उदाउनुलाई 'अप्टिमिजम'को संज्ञा दिए उनिहरुले  सपना देख्न सबैलाई छुट   संसारका कुनै पनि बिकसित् देश बिना सपना तेत्तिकै सम्रिध्ध भएका हैनन भन्ने उनिहरुको तर्क पनि सापेक्ष नै लाग्दछन ।

सपना देख्नु तर के सबै सपना अरुलाई बाड्नु पर्छ ? देखेका सबै सपना पुरा हुँदैन भन्ने कुरा सबलाई थाहा  भने किन सुनाउदै हिंड्नुपहिलो कुरो जिम्मेवार ब्यक्तिले सपना देखेर बस्ने हैन योजना ल्याउनेखाका प्रस्तुत गर्नेयुद्ध स्तरमा कार्यन्वयन गर्ने अनी अन्त्यमा आएर भन्ने ‘मैले यो सपना यती अघी यसरी देखेको थिएआज आएर साकार भयो’  हिजो घरघरमा ग्यासको पाइपलाइन जोड्ने सपना देखाएर फेरी अर्को सपना देख्नलाई सुत्न भनेर हिंडेका ओली सखारै पानी जहाजको सपना बाड्न अाइपुगे  उनिमा निर्दोश बालकमा हुने गुण  - ढाट्न नसक्नु  पेट्मा कुरा राख्न नसक्नु  अर्थात उन्को रुद्रघन्टिमा सेन्सरशिप फिल्टर इन्स्टल गर्नु पर्ने बेला भएको  
सपनाको बहुत काइदा मध्य एक होसपना देख्न पैसा पर्दैन  तसर्थ सित्तैमा देख्न पाइने सपनामा किन कन्जुस्याइ ? पानीजहाज मात्र किनदेखी सकेपछी ठुलै सपना देखौअन्तरिक्षमा नेपाल स्पेस स्टेसन बनाउ , पम्प्किन कि जस्ता पचासौ लग्जरी टापु किनौहिमालमा यारसागुम्बाको ब्यबसायिक खेती सुरु गरी विश्वाका सबै देशमा प्याकिङ  सप्लाइका कम्पनी खोलौसामुद्रिक न्याभी नै खडा गरौ, आदी आदी  
अब सपनाबाट आशा तर्फ लागौ  आशावादी हुनुपर्छदेश बनेको हेर्न कस्लाई मन छैनखुट्टा टेक्ने ठाउको धरातल हेर्यो भने कहालीलाग्दो  अझ चन्द्र छुने कल्पनाले मान्छे कहिले सम्म बाँच्न सक्लाके सम्भव छैनओली ले बोलेका सब सम्भव छन तर कहिले सम्भव छनदस बर्षबीस बर्ष कती बर्ष कतीतोकेरै भनेको भए राम्रो हुन्थ्यो  भबिस्यको कुरा गरेर आखिर फाईदा पनि  छैनअनी प्रधानमन्त्री को जागिर कसैको बिर्ता पनि  हैन सधैंभरी खाइरहनलाई 
ओलीले कामको नाममा सिन्को समेत् भाचेका छैनन भनेर मैले भन्न खोजेको हैन  उन्ले संघिन घडिमा प्रधानमन्त्रित्वको पद धारण् गरी थुप्रै चुनौतीहरु खेप्नु पर्यो  भारतसँग पन्जा लडाईंमा जितेर मधेसी आन्दोलनलाई समेत् तुहाउन उनी सफल भए  भारतको इच्छा बिपरित धेरै निर्णय लिइ चीनसँग सम्बन्ध बढाइरहे  उन्का राम्रा कामका कदर गर्दै नराम्रा कुरालाई औंला  ठड्याउन पाईन्छ होला निहो पाइं भन्दैमा  बेपत्तै सँग बोल्नु उन्को बैगुन नै हो  यो कुरा उन्का समर्थकहरु बरु कुस्ती खेल्न तयार हुन्छन मान्दैनन  बोलीले नै मान्छेलाई अन्धभक्त बनाइराख्नु पनि उन्को खुबी होस्विकार्नै पर्छ    
एक अरब पर्ने पानी जहाज नेपालसँग हुनै नसक्ने कसैले भनेको छैन  हो भूपरिबेस्टितनै भए पनि स्विजर्ल्यान्ड  लग्जेम्बर्ग धेरै सम्ब्रिद्ध छनउनिहरुसँग पानी जहाज पनि   पानी जहाज स्वामित्व हुनलाई समुद्र जोडीएको कुनै एक देशको डक प्रयोग गर्नु पर्छ  सहजता को झन्डा भन्ने आचारसम्हिता पालना गर्नु पर्छ  त्यस्मा जुन देशमा पानी जहाज रजिस्टर गरिएको हो अन्तररास्ट्रिय पानीमा रहदा तेइ देशको झन्डा उक्त पानीजहाजमा फहराउनु पर्छ  हो, प्यासिफिकमा फहराए पनि एट्लान्टिकमा फहराए पनि ठुलो झन्डा त आखिर होस्ट कन्ट्रीकै हुन्छ ।   सबै नियमहरु रजिस्टर गरिएको देशको पालना गर्नु पर्छ  यदी कुनै घटना घटेमा सोही देश सामुद्रिक कानुनको दाहेरामा आउनु पर्छ  यस्का लागि वार्षिक महसुलत 'होस्ट कन्ट्रीलाई तिर्नै पर्यो  भारतले चाहयो भने बिभिन्न बहानबाजीमा  पारबहन सन्धिकै उपेक्षा गरेर नाका बन्द गर्न सक्छ भने कथित पानीजहाजबाट सामान अन्लोड गरी के समुद्र बाट चाँही सुरुङ खनेर डाइरेक्ट नेपाल आउनेपैसा तिर्यो भने पानी जहाज  आउँला तर के समुद्र नै भारत छिचोलेर आउने  हैन होला?

देशमा एउटा रुटमा सिन्डिकेट तोडेर सर्बसुलभ जनयातायात को ब्यबस्था गर्ने हुती बिकास गरेर मात्र अन्य यातायात रेलपानीजहाज  रकेट को कुरा गर्दा हल्का पच्थ्यो किआँखा अगाडि जस्ता टहरामा जिबन गुजारिरहेका टुहुरा जनताका पिताले यस्ता हास्यास्पद उक्ती दिदै हिंड्नु भन्दा तत्काल गर्नै पर्ने कामहरु गरिहाल्दा बरु हाइट अझ बढ्ला  खानिको अन्वेसण् सुरु वात मात्र गर्दा पनि  पेट्रोलको ग्यारेन्टि लिने ओलीलाई के थाहा दुई बर्षमा अब कती वटा प्रधानमन्त्री फेरिने हुन भनेर 

Comments

Popular posts from this blog

काठमाडौं र जिन्दगी

महिनाको अन्तिम दिन घरबेटिको खोकी सुनेर तर्सिन्छौ हामी, अनि महिनाको अन्तिम हप्ता पैसा सापटी लिएको हितेशीसँग तर्किन्छौ ।

डेरा जिन्दगी

बिशाल भुमन्डलमा नश्वर जिन्दगी असंख्य डेराहरु सरिरहने आस्थाई डेरावाल हो । जिन्दगीले कहिले मेचीबाट महाकाली डेरा सार्छ, कहिले त्यहाँबाट काठमाडौं । कहिले कोटेश्वर, कहिले इन्डिया त कहिले दक्षिण अमेरिका । डेरा सर्दासर्दै जिन्दगीले यो भुल्दछ कि यो जगत नै उस्का शरीरका लागि एउटा अघोषित डेरा थियो, कि यो पृथ्वी सकल प्राणीहरुको अनन्तकालसम्मको आस्थाई थलो हो । क्षण, दिन, सप्ताह, महिना र वर्षहरु बिस्तारै बित्दै जाँदा दशक तथा सिल्भर, गोल्डेन र डायमण्ड् जुबिली हुत्तिएर मृत्यु आफुलाई स्पर्श गर्न आईपुगेको कसैलाई थाहै हुँदैन । दिनानुदिनको परिवर्तन नगन्य लागेता पनि डायमण्ड् जुबिलीमा पदार्पण गर्दा आफुले भोगेका र देख्दै आएका परिवर्तनहरु एकाकार गर्ने हो भने आफु बेग्लै ग्रहमा उभिएको जस्तो महशुस हुन सक्छ । १० बर्षको छँदा जुन मेरो डेरा थियो, अहिले दुई दशकको अन्तरालपछि एकै पटक दर्शन गर्ने हो भने बिल्कुल नौलो भैसक्यो । अब यहि डेरा आगामी असी बर्षमा कस्तो होला? थप असी बर्षमा कस्को होला?

नेपालखेतको सुङ्गुरतन्त्र

यो लेख श्रावण ११ गते मंगलबारको नेपाल समाचारपत्र बिचारपृष्ठमा "एनिमल फार्म उपन्यास र नेपाल-खेत" शिर्षकमा छापिएको थियो । १९४५ मा एउटा उपन्यास प्रकाशित् भयो जस्को नाम थियो एनिमल फार्म । त्यो पुस्तकको प्लट हुबहु नेपालको बिगत–बर्तमान राजनीतिक परिपेक्षसँग मेल खान्छ ।  सम्झिनुस् यो देश तेही खेत हो जस्को यहाँ चर्चा गरिदै छ । एउटा खेतमा एउटा मान्छेले बिभिन्न जनावर पालेर राखेको हुन्छ । थरिथरिका बानी व्यबहार चालचलन, बिचार वा  सिद्धान्त बोकेका ती जनावरहरुलाई त्यो मान्छेले क्षमता र दक्षता अनुसारको काम दिएको हुन्छ । गाईले दुध दिनै पर्ने हुन्छ, गोरुले खेत जोत्नै पर्ने हुन्छ, कुखुराले अन्डा पार्नै पर्ने हुन्छ, जुनसुकै जनावरले आफुले सकेको र प्रकृतिको देन अनुसारको काम गरेकै हुन्छ । त्यस्बाट आउने प्रतिफल मान्छेले बढी लिएको हुन्छ र बाँकी सबैलाई महत्वका अधारमा बाँड्फाँड गरेको हुन्छ । काम बढी गर्नेलाई मान्छेले माया गर्दछ र काम गर्न नसक्ने लाई दया गर्दछ, ठग्नेलाई सजायपनि दिन्छ । केही अपवादलाई छोडेर त्यो खेत एक कानुन र ब्यबस्थाको पर्याय थियो । खेतका मालिक मिस्टर जोन्सका लागि त्यो खेत ‘ल’ र अर